تاریخ عمارلو

عمارلو

موقعیت-حدود: ناحیه عمارلو در دو طرف ساحل شاهرود و در مشرق محل الحاق شاهرود به قزل اوزن گسترش یافته است. آب و هوای عمارلو در تابستان در دشتهای آنجا فوق العاده گرم است بطوریکه اکثر ساکنان آن در جستجوی هوای لطیف به کوهستانها می روند. وجود مارهای سمی در تابستان به ناسالم بودن محیط دشت می افزاید. این منطقه از شمال به دیلمان و رحمت آباد و از مغرب به طارم از جنوب به قزوین و از مشرق به رودبار محمد زمان خان و از شمال شرقی به اشکور محدود می شود.

نام عمارلو در زمانهای اخیر یعنی هنگامیکه نادر قبیله ای به همین نام را در اینجا ساکن کرده به این ناحیه داده شده است، و گمان می رود نام این ناحیه قبلا خرگام بوده که در اعصار مختلف بخشی از طارم یا رودبار یا دیلمان بوده است.

خان های عمارلو: خان های عمده این منطقه متعلق به پیرکوه و جرینده(جیرنده) می باشند. خان کنونی جرینده نصرالله خان سرهنگ پسر عبدالله خان از قبیله بیشانلو است. رییس پیرکوه محمد سلیم خان فرزند محمد کاظم خان از اعقاب حسن نامی است که همراه حضرت سید جلال الدین اشرف به گیلان آمده است(در سال ۱۱۵۰ هجری شمسی خان های عمارلو عبارت بودند از: رستم خان در منجیل،شاه بنده در پرو (paro)، ذوالفقارخان در دیلمان، حق وردی خان در رودبار،کاظم خان در الموت).

منجیل: به ارتفاع ۳۹۳ متر از سطح دریا مرکز حکومت عمارلو می باشد، و در آخرین قسمت شرقی سلسله جبال البرز روی ساحل راست قزل اوزن و در دو کیلومتری جنوب پل منجیل و در فاصله کمی از محل الحاق قزل اوزن و شاهرود و به فاصله ۸۱ کیلومتری رشت و ۱۰۰ کیلومتری قزوین  در جاده بزرگ قزوین قرار گرفته است. در منجیل ۲۷۰ خانه و چندین کاروانسرا برای کاروانها و یک بازار کوچک و یک اداره پست و تلگراف و یک ایستگاه و یک مقبره به نام طاهر بن موسی کاظم (ع) دیده می شود.منجیل در سر راه تهران به رشت اولین محلی است که مسافران در آن متوجه درختان زیتون می گردند،ولی این درختان بیشتر در قراء هرزویل و روبار دیده می شود. به علت عدم آشنایی کشاورزان به اصول کشاورزی و مخصوصا باد شدیدی که در تمام طول سال از گلوگاه سفیدرود برمی خیزد درختان این منطقه اکثرا خمیده و ۴۵درجه به سمت جنوب متمایل می باشند. محصوال این ناحیه جو، گندم سفید و کنجد است. ساکنین آن مالک اسب و قاطر بوه و شتر به حمل و نقل محصولات با چهارپایان اشتغال دارند. در شش کیلومتری منجیل چندین محل دلپذیر درکوهستانها دیده می شود که محل زندگی تابستانی مردم منجیل می باشد.

جمعیت: جمعیت عمارلو از کرد و ترک تشکیل شده است. کردها متعلق به قبیله ریشوند،شاخه ای از ایل بزرگ ببه (bebe) سلیمانیه عثمانی می باشند.که بوسیله شاه عباس صفوی اول به این منطقه کوچانده شده اند،بعدها قسمتی از زمینهای آنها بوسیله کردهای عمارلو که نادر در این ناحیه اسکان داد،اشغال گردید. رئیس قبیله ریشوند، حسینعلی خان فرزند محمد علی خان فزند زمان خان بود،

ادامه دارد....

برگرفته از کتاب  ولایات ودارالمرزایران وگیلان- مولف :(ه - ل رابینو دوبورگومال نایب کنسول انگلستان دررشت)از 1906ت تا 1912،ترجمه جعفر خمامی زاده

 

رحمت آباد قدیم (شاید کلشتر باشد)

راه تهران در نزدیکی رستم اباد حدود 100 سال پیش

قدیمی ترین عکس موجود از سفیدرود

تاریخ رحمت آباد

موقیعت و حدود: رحمت آباد: در ساحل راست سفیدرود مقابل رودبار و پای کوه دلفک قرار گرفته و سرزمینی است که نیمی از آن دشت و نیمی دیگر کوهستان است و از شمال به سفیدرود و سیاهکل و از مشرق به کوه درفک و دیلمان و از جنوب به عمارلو و از مغرب به سفیدرود محدود می شود. طولش ازشمال به جنوب 54کیلومتر و عرضش از مشرق به مغرب 17 کیلومتر است.

سابقه تاریخی: رحمت آباد  در زمان کهدم (کهدم قلمرو مستقلی را تشکیل می داد و شامل ناحیه کهدم و رودبار و رحمت آباد  یعنی دره سفیدرود از منجیل تا کوکنه بوده است) تحت تسلط امیران انوزوند قرار داشت. امیرنشین مستقلی به شمارمی رفت. بعدها از رودبار جدا شد.گاهی ضمیمه لاهیجان و زمانی جز دیلمان بود تا اینکه در قرن اخیر تحت اداره یکی از افراد خانواده حاجی سمیع قرار گرفت.این طایفه فعلا در رشت سکونت دارند و دراین ناحیه به عنوان نایب الحکومه  معرفی گردیده اند.

کلشتر:مرکز حکومت رحمت آباد بود که به آن کلشدر نیز می گفتند. دهکده ای است دارای ۲۰۰ خانه که در یازده فرسنگی رشت و سه چهارم فرسنگی منجیل واقع شده است. در کلشتر شش آسیا و دو حمام دیده می شود.کشاورزی این ناحیه کشت گندم است که کشتزارها با آب باران و یا با استفاده از رودخانه آبیاری می شود. جنگلهای زیتون و توت این منطقه با چشمه ای که بالای دهکده است آبیاری می شود . چشمه آب گرمی نزدیک سفیدرود وجود دارد. عده زیادی از مردم کلشتر زندگی خود را از راه نگهداری چارپایان تامین می کنند.

جمعیت: در حدود ۱۵۰ سال پیش جمعیت این منطقه در حدود ۵۰۴ خانوار بوده است که مالک۲۵۰۰۰راس گوسفند و ۱۵۰۰ چهارپای اهلی بوده اند.در سال ۱۲۸۰ رحمت آباد و کلشتر و ییلاقهای اطراف دارای ۱۲۴۰ خانوار و ۱۰۰۰۰راس گوسفند و ۲۰۰۰ چهار پای اهلی بوده اند. ساکنان آن تمام شیعه هستند و به زبان گیلکی صحبت می کنند. کردها (تات ها) یا بومی هستند یا از کردهایی هستند که به وسیله شاه عباس به این ناحیه کوچانده شده اند. این کردها بیشتر در ناحیه سندس،علی آباد،کلایه،دیورود زندگی می کنند. و به دو قبیله پیر اصلی و کرخانلو تقسیم می شوند.

در طول سرما کردها در دهکده ای به نام سندس باقی می مانند و یا در حوالی این منطقه در سواحل شیبدار و زیبائیکه از دهکده به مزارع محدوده شده و تقریبا در مقابل رستم آباد قرار گرفته به سر می برند این مردم عادت دارند که با اغنام و احشام خود فصول گرم را در ارتفاعات به سر می برند و کسانیکه نمی توانند به ییلاق بروند گوسفند و سایر دامهای خود را به گالشها یا چوپانها می سپارند تا از آنها نگهداری کنند.

چوپانها پشم و نیم من کره و گالشها یک من کره به مالکین می دهند. ساکنان کوهها از مردم دشتها مرفه تر و آسوده ترند.شکایتی که معمولا در نقاط دیگر از فقر دارند در اینجا کمتر شنیده می شود.این مردم شکارگران دلیر و بی پروایی هستند. سرزمین آنها پر از ببر،پلنگ (وجود پلنگ مورد تردید است) و خرس، گرگ، روباه، شغال و سایر پرندگان است. و در دشتها یا لات سفیدرود هزاران خرگوش و از پرندگان قرقاول و کبک فراوان دیده می شود.

در نواحی مرتفع  مار افعی و سایر خزندگان سمی،و در دشتها عقرب و رتیل وجود دارد. بادهای شدید این ناحیه بی اندازه نامطبوع است و در روز ۱۴ ربیع الاول ۱۲۷۵ هجری و قمری دمای هوا ۵۵ درجه سانتیگراد بالای صفر بود.

شغل عمده اهالی کشاورزی است. برنج و گندم سفید در اینجا به عمل می آید. پرورش درخت زیتون و همچنین توت برای تربیت کرم ابریشم در این سرزمین مرسوم است. زیتون را به مصرف روغن کشی و صابون سازی می رسانند. در ویایه سابقا کارخانه ای برای روغن کشی وجود داشته است ولی از زمانی که حقوق گمرکی ورود روغن زیتون از روسیه برداشته شد کارخانه تعطیل گردید. روغنی که مردم از زیتون به دست می آورند فقط به نواحی مجاور فرستاده می شود. درخت گردو و خرمالوی وحشی بنام "اربا" در این منطقه فراوان است،و میان لیافو و حلیمه جان درخت شمشاد فراوان دیده می شود. نزدیک سواحل رودخانه درخت سرو می روید و در این نواحی به این درخت زربین می گویند. سابقا جنگلی از سرو در ساحل راست سفید رود وجود داشت و چوب آن را از آنجا تا دهانه رودخانه از راه سفید رود حمل می کردند ولی فعلا تجارت چوب از میان رفته است.

برگرفته از کتاب  ولایات ودارالمرزایران وگیلان- مولف :(ه - ل رابینو دوبورگومال نایب کنسول انگلستان دررشت)از 1906ت تا 1912،ترجمه جعفر خمامی زاده  با اندکی تغییرات

تصاویری کمیاب از حفاریهای چراغعلی تپه(سری2)

منظور از نگارنده: دکتر عزت اله نگهبان کاشف چراغعلی تپه

روحشان شاد

 به مناسبت روز معلم برای شادی روح دو معلم عزیز از دست رفته

زنده یاد انوشیروان حبیبی و  زنده یاد فخرالله اسدی فاتحه ای می

خوانیم با ذکر صلواتی بر محمد و آل محمد

روز معلم بر تمامی فرهنگیان عزیز مبارک

نام تو = پایان جهل

چه آغاز ((مهر)) و چه پایان (( جهل)) چه روزهای کوچه های مدرسه را دویدن و چه شب های تکلیف و تردید، هیچ لحظه ای تو را نمی تواند آن گونه که هستی بنامد.
تو در همه ثانیه های روزگار نشسته ای؛ با قلمی در دست و کتابی در دل و فانوسی در نگاه... تو در همه جا نگرانی و سرک می کشی و گرد و غبار ندانستن را هر لحظه از پیرهن کائنات می تکانی.
هر جا کتابی گشوده شده است، هر جا اندیشه ای در رواج است، هر جا کلامی متولد می شود و راه روشنگری در پیش می گیرد، پای تو در میان است. هر کس و هرچیز در هر جا که با ظلمت جهل به ستیز برخیزد، به هیأت تو درمی آید. حتی درختان که شکوفه می دهند و به کائنات، درس بارور شدن می آموزند، حتی خورشید که ظلمت شب را درمی نوردد و امید را تلقین می کند.روزت مبارک

تصاویری از چراغعلی تپه در پاییز 1340

آیا این همان زنده یاد غلامرضا رستمی پدر گرامی فریدون رستمی هست کسی می تونه اطلاعاتی به ما بده؟

رستوران های رودبار

نام رستوران	آدرس
چلوکبابی البرز	کیلومتر ۵ جاده لوشان
چلوکبابی گلشن	لوشان - محله پاچنار
چلوکبابی عدل	کیلومتر ۸۰ جاده لوشان- قزوین
چلوکبابی گیلان خوراک	لوشان - جمال آباد
پذیرایی ماهي سرا	لوشان - جمال آباد
چلوکبابی سارايوو	رودبار - بعد از بازار زیتون
چلوکبابی جوان	رودبار - جوبن
پذیرایی صداقت	جوبن
چلوکبابی سلیم	رستم آباد
پذیرایی درفک	رستم آباد
چلوکبابی هزار و یک شب(یاس)	رستم آباد - پشته
چلوکبابی سرسبز گیلان	اسکولک
چلوکبابی صفای طبیعت	اسکولک - دیزکوه
چلوکبابی گل پامچال	سیاهرود
پذیرایی سرچشمه	سیاهرود

سرو کهنسال هرزویل