نقاط دیدنی رودبار

  مکان های سیاحتی و زیارتی رودبار
 
1- آتشفشان درفک (‌دالفک به معني آشيانه عقاب)
2- سوسن چلچراغ یا سوسن سفید (روستای داماش عمارلو)
۳- محوطه باستانی مارلیک (چراغعلی تپه) (مربوط به هزاره دوم قبل از ميلاد)
۴- درخت سرو هرزویل(با قدمتی در حدود 3000 سال)
۵- تپه گردكول (مربوط به هزاره قبل از ميلاد)
۶- تپه ‌گلشني (مربوط به اوايل هزاره قبل از ميلاد)
۷- كاروانسراي عباسي (مربوط به دوران صفوی واقع در رودبار-2کیلومتری نزديكي امامزاده هاشم)
۸- بقایای کاخ جلالیه(مربوط به دوران اشکانیان در رستم آباد)
۹-پل خشتی لوشان (دوران قاجار- طراحی و ساخت توسط مهندس لوشانسکی اوایل ق.۲۰)
۱۰- سد منجیل با چشم انداز طبیعی و زیبای آن
۱۱- دریاچه سد تاریک(فومنات)
۱۲-تالاب سیاهرود
۱۳-چشمه آب معدنی داماش
۱۴-چشمه آب معدني سنگرود (براي ناراحتي‌هاي پوستي و استخوان مفيد است)
۱۵-چشمه کلشتر منجیل (داراي خواص ضد رماتيسمي و اختلالات ناشي از اسيداوريك و كلسترول)
۱۶- چشمه آبگرم ماست خور منجیل(براي بيماريهاي چشم)
۱۷- چشمه آبگرم لویه
۱۸-دهکده ییلاقی – ورزشی سالانسر
۱۹- دهکده ییلاقی بره سر
۲۰-منطقه ييلاقي سي دشت
۲۱-منطقه ييلاقي دره دشت
۲۲- منطقه ييلاقی بروبن
۲۳-پارک جنگلی کندلات
۲۴-روستاي تاريخي انبوه
۲۵-چشم انداز و جاذبه های اطراف رودخانه سفیدرود
۲۶-شاه شهيدان عمارلو محل دفن دو تن از فرزندان شهيد عبداله بن زيدبن علي بن الحسين(ع)
۲۷-امامزاده محمد حنفيه در بيورزين 
 

تصاویری از عروسی در انارکول پاییز 1346


 

بقیه عکسها در ادامه مطلب :

ادامه نوشته

یادی از بهنام جلوه به همراه تصاویری از شاهرخ جلوه بازیکن تیم والیبال ارتعاشات صنعتی تهران

 تیم ملی والیبال ایران،کاپیتانی داشت که امکان ندارد اهالی این رشته او را فراموش کنند.او از لحاظ اخلاقی و تکنیکی در سطوح بالا بود و در میان ملی پوشان یک نسل پیش والیبال یک از سرآمدها! خضوع و فروتنی او در حدی بود که حتی در زمانیکه در تیم ملی والیبال ایران بازیکن ثابت به شمار می رفت. هرگاه برای بازی در تیم والیبال انارکول از او درخواست می شد خاضعانه قبول می کرد. مردم توتکابن و شیرکوه بازیهای او را که در سالهای قبل از زلزله در روستای شیرکوه برگزار میشد را دقیقا بخاطر دارند. او کسی نبود جز بهنام جلوه، علت‌ اينکه‌ هنوز نام‌ و يادش‌ در ذهن‌ جارى‌ واليبالى‌ها وجود دارد، حضور دوبرادرش‌ در ليگ‌ برتر هستند که‌ ذاتاً‌ استيل‌ بازى‌ او را به‌ نمايش‌ مى‌گذارند.شاهرخ جلوه در تیم ارتعاشات صنعتی و فرشید جلوه در تیم خراسان رضوی. به امید بازگشت بهنام به صحنه اول ورزش والیبال.

  

نشسته از سمت چپ: نفر اول شماره ۲

بقیه در

ادامه نوشته

برگزاري همايش کارشناسان فناوري اطلاعات و ارتباطات آموزش وپرورش گيلان

 
رشت - همايش کارشناسان فناوري اطلاعات و ارتباطات سازمان آموزش و پرورش استان گيلان در تاریخ ۲۸/۹/۱۳۸۸ در سالن اجتماعات اين سازمان در رشت برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ايرنا، در اين همايش يکروزه جمعي از مسوولان و کارشناسان فناوري اطلاعات و ارتباطات سازمان آموزش و پرورش استان گيلان حضور داشتند.
رييس سازمان آموزش و پرورش استان گيلان در اين همايش با بيان اين مطلب که امروزه فناوري اطلاعات يک اصل مهم محسوب مي شود، گفت: براي داشتن جامعه دانايي محور، بايستي جامعه اي اطلاعات محور داشته باشيم.
"ايوب نجف زاده" افزود: ما بايستي راه رسيدن به جامعه اطلاعات محور را پيدا کنيم و آن چيزي جزء فناوري اطلاعات نيست.
وي اظهار داشت: فناوري اطلاعات به دليل سهولت دسترسي، ارزان بودن، دسترسي و استفاده همگاني، اساس تحول در جامعه محسوب مي شود.
مسوول فناوري اطلاعات و ارتباطات آموزش و پرورش گيلان نيز در اين جلسه با اشاره به اهميت فناوري اطلاعات و ارتباطات و ضرورت استفاده از اينترنت در عصر حاضر گفت: با تلاش و هماهنگي هاي به عمل آمده، به 450 مدرسه در 17 منطقه استان اينترنت پرسرعت داده شده است.
به گزارش ايرنا، "رامين گيلانپور" افزود: طبق برنامه ريزي هاي به عمل آمده، در آينده نزديک دو هزار مدرسه تحت پوشش اينترنت پرسرعت قرار خواهد گرفت.
وي گفت: به ادارات آموزش و پرورش وب سايت اينترنتي اختصاص داده شده و قرار است در آينده نزديک همه مدارس استان داراي سايت اختصاصي باشند که در اين راستا به 20 اموزشگاه در استان سايت اختصاص داده شده است.
وي اظهار داشت: طرح اتوماسيون اداري در سازمان آموزش و پرورش استان گيلان به طور موفقيت آميزي به اجرا درآمده و قرار است در همه ادارات نيز اجرايي شود.
وي افزود: در زمان حاضر اتوماسيون اداري آموزش و پرورش شهرستان تالش به مرحله استفاده رسيده و به زودي در ادارات آموزش و پرورش شهرستانها اجرا خواهد شد.

واژه های بکر انارکولیان

آ: 

آئو(ao) =  فریاد ، هوار همچنین از ادات تعجب
آب باز(ab baz) =
غواص ، شناگر
آبپیله (abe pile)= تاول با چرک
آتشی (atashi)=
عصبی
آخرسر(akhar sar) =
سرانجام
آرناموس (are namos)=
رودربایستی
آزاد دار(azad dar) = درخت آزاد
آغوز (aghooz)=
گردو
آغوزبازی(aghooz bazi) =
گردو بازی
آغوزمغز( aghooz maghz)=
مغز گردو
آغوزدار (aghooz dar)=
درخت گردو
آمختن(amokhtan) = تربیت کردن

آچر (achar)=
کلید

------------------------------------

الف :

ابر (abr)=
اسفنج
اُچین(achin) = جمع کن
اُچین دچین(ochin o dachin) = جمع و جورکردن 

اقلن(aghalaan) = لااقل
از سر ویلا(az sare veyla) = نوعی یارکشی در بازی های محلی
اِشکر (ashker)=
ساقه نازک و ملفوف برنج
اِسپاردن (espardan)= سپردن
اویشته (avishte)=
سوت
الاو (alav)= بخار
الک (alak)=
غربال
النگ (alang)=
پشت پا
امبست (ambast)=
غلیظ
انجیل(anjil) =
انجیر
اویتا( O yeta) =
اون یکی
ایاز (ayaz)= شبنم
اهه(a ha) = می آید

اشکنین(eshkenian) = شکاندن
ایشه(eisha) = از ادات اکره و نفرت

اسکوره (oskore) =بنه و محل اتصال میوه به درخت
 
                                                              
-----------------------------------------------------------------------------

ب :
بمان(beman)= بایست
باربندیل (bare o bandil)= بار خانه
بارش(baresh) = باران
باربگودن(bar bogoden) = متلک گفتن
باز(baz) = دوباره
بج (bej)= برنج
بجار (bejar)= مزرعه برنج
بجارکله( bejar kale)= کرت برنجکاری
بجارمرز( bejar marz)= مرز و حد کرت
بج چین (beje chin)= درو برنج
بچکسته (bechekesta)= چکیده
بدگومان(bad goman) = کج خیال
برر زن (berar zen)= زن برادر
بسچی(baschi) = البته
بلته(balate) = دروازه پرچین
بلد(balad) = راهنما
بله گوش(bale gosh) = گوش پهن و بزرگ(اصطلاح)
بن و بنجاغ(beno benjagh) = قباله= دودمان
بودوج وادوج (bodoj vadoj)= دوخت و دوز
بوزریش(boze rish) = ریش بزی  
بیشتن(bishtan) = برشته کردن ، بر آتش سرخ کردن
بی شناخت (bi shenakht)= حق ناشناس
بیکله(bi kale) = بی شعور
بنیش(banish) = بنشین

ببیج (bebij)= بپز

بوشو (bosho)= برو

بخواس(bekhas) = بخواب

بوسن (bevesen) = پاره کن

--------------------------------------------------------------------------------

پ:

پیئر(piyar) = پدر
پئلو (paa  loo)= کنار
پاپیچ(papich) = دامنگیر
پاتال(patal) = پیر و از کار افتاده
پاتیل(patil) = دیگ بزرگ مسی
پاچاله(pachale) = رد پا در گل و..که فرورفتگی آن نمایان باشد
پستن(pastan) = پاییدن
پااسو (pa aso) = لگدمال
پاماله( pa male) = ردپا
پت بزء (pet biziya)= بید زده
پرزیئن(par zian) = پرزدن
پرستن(parestan) = پرش کردن
پرکانیئن(par kanian) = لرزاندن
پرکستن (parkestan)= لرزیدن
پتن(patan) = پختن
پساپسا (pasa pasa)= عقب عقب
پس ادن(pas adan) = پس دادن
پلا (pela)= پلو
پلاخور(pela khor) = تحت تکفل
پلُخ پلُخ (polokh polokh)= قلقل
پوتیر (potir)= مورچه
پوشتی(poshti) = بالش
پشه دان(ppashe dan) = پشه بند 
پیچا(picha) = گربه
پیشاشو(pisha sho) = پیشواز

پنجه کش(panje kash): نوعی نان محلی
----------------------------------------------------------------------------------

ت - ط:

تابستن = تابیدن
تاس = کاسه فلزی
تاسیان = جایی که حزن انگیز است
تاشتن = تراشیدن
تاکودن = تا کردن
تاودان = پرتاب کردن
تپستن = تپیدن
تترج = پشت سرهم
تخت = هموار
ترکاش = غضروف،سوراخ
تر جقله = نوزاد
ترسئن = ترسیدن
ترش تره = نوعی خورش
تیفیل = آب دهان
تلار = ایوان
تلاشه = تراشه چوب
تنگام = جای تنگ
تنگر = تگرگ
تنگوله = تلنگر
تورب = ترب
تور ابیین = دیوانه شدن
توشک = هسته سخت پوست میوهایی مانند هلو  و یا خرما
توشکه = گره
تول = کدر
تول آب = آب گل آلود
توم = تخم شلتوک
تومان = تمام
توم بجار = خزانه نشای برنج
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ج:

جَئده = جاده
جاجیگا = جای خواب
جا دگادن = جا انداختن
جار زیئن = جار زدن
جان بسر = هول زده
جن شوراب = شنا کردن
جان کنش = جان کندن
جاوستن = جویدن
جغل = کوچولو
جغلگی = کودکی
جغل مغل = بروبچه
جنبستن = جنبیدن
جوت = الکن
جورا = به سوی بالا
جهندم = جهنم
جیر = پایین

--------------------------------------------------------------------------------

چ:

چیئن = چیدن
چالکه = چاله کوچک
چرخانیئن = چرخاندن
چسبستن = چسبیدن
چشیئن = چشیدن
چندر = چقدر
چو = شایعه
چوچار = سوسمار
چودکتن = شایع شدن
چم = چشم
چیلیک =
سنگدان مرغ

----------------------------------------------------------------------------------

خ :

خاب رگ = شقیقه
خاچ = برش
خاچخاچ = بریده بریده
خاخور = خواهر
خاخورزا = خواهر زاده
خاش = استخوان
خاله پسر = پسرخاله
خانه برپا = سرایدار
خورِ = برای خود
خون دیمیر =
خون مردگی

------------------------------------------------

د:

دیئن = دیدن
دویجیم = انتخاب احسن
درزن = سوزن
دائی زن = زن دایی
دار = درخت
داز = داس
دبستن = بستن
دچوک = چسبیده
دچه کانین = چسباندن
دُخان = طنین
دخاندن = فراخواندن
درز = چاک
دس اوسین = دستمالی
دس اموخت = دست آموز
دس چو = چوب دستی
دسی دسی = مفت و مسلم
دسکول = هل دادن
دشاندن = روپوش گذاشتن
دشکه نین = شکستن چیزی مثل تخم مرغ
دبین= قطع کن
دمتن = لگد کردن
دیم = چهره
دیم پر = سروصورت

دکش = خاموش کن
--------------------------------------------------------------------------------

ز - ذ - ض - ظ:

زردک = زنبور

زردک لانه = لانه زنبور

زَهله = زهره
زِیئن = زدن
زاما = داماد
زپه = شکوفه
زردگوش = حرف نشنو
زلزله = سنجاقک
زمات = زمان
زن پیئر = پدر زن
زنمار = مادر زن
زواله سر = آفتاب نیمروز
زی = زیتون
----------------------------------------------------------------------------

ر:

رادکتن = به راه افتادن
راست َ گودن = بلند کردن
ری سر = سرراه
رچ = ردپا
رزدار = درخت انگور
رزین = لاستیک
رسیئن = رسیدن
روت = لجن
روخان =
رودخانه

---------------------------------------------------------

س:

ساوستن = ساباندن
ساج = تابه چدنی
سگ کوتله = توله سگ
سامانسر = خط مرزی
سایه دیم = جایی که آفتابگیر نباشد
صب = صبح
سوئل = کک
سوته = ته دیگ
سرجوئر = سربالا
سرجیر = سرپایین
سربسر = انگولک
سردون = نردبان
سرسبوک =آدم هرزه
سرسم = سکندری
سرسنگین = متکبر
سس = بی نمک
سفت اگودن = محکم کردن
سکجان = سخت جان
سل = استخر
سرامال = هم سن و سال
سلنگه = سه پایه آشپزی
سو = روشنایی
سوجانین = سوزاندن
سوروف = گیاهیست وحشی
سوروف دانه = دانه سوروف
سیا خورش = خورشت فسنجان
سیا کلاچ =
کلاغ سیاه

----------------------------------------------------------------------------------

ش

شک و شی = باران نم نم
شائال = شغال
شئهه = می توان
شانه بسر = هدهد
شب چر = تنقلات شب
شی هی= میروی
شیت = لوس
--------------------------------------------------------------------------

غ - ق:

غاتی گودن = مخلوط کردن
غایم = محکم
غایم بیئن = پنهان شدن
غییش = کمربند چرمی
-----------------------------------------------------------------------

ف:

فئمستن = فهمیدن
فند = فن
فو = فوت
فیرش = ماسه
فوزیئن = فوت کردن

--------------------------------------------------------------------------------

ک:

کاپوش = آبدزدک
کاس چم = زاغ چشم
کله گب = سخن خام
کتره = کفگیر مسطح چوبی
کتل = کرسی چوبی کوتاه
کرچ = ترد
کرک = مرغ خانگی
کشیئن = کشیدن
کشکرات = زاغچه
کشه = آغوش
کفتال = عجوزه
کتن = افتادن
کلاچ = کلاغ
کیلکا = دختر
کرمجین = کرم زده
کلوشکن = مرغ کرچ
کله = اجاق
کله بکله = برابر
کمربجو ار = بالاتنه
کمربیجیر = پایین تنه
کنده = هیزم بزرگ و درشت
کندس = ازگیل
کودی = کدو
کواستن = کوبیدن
کوک =
بخیه

کوله چارشنبه = چهارشنبه سوری
کوناکونا = پساپسا
کمی یه = کجا
کمیتا = کدام یک
کی شین =
مال چه کسی

کولبا- کالانی = نوعی نان محلی

کشی پرهن = ژاکت

-------------------------------------------------------------------------

گ:

گو ء = گوید ، می گوید
گاچ = پا پرانتزی
گاجمه = وسیله برای شخم زدن زمین
گاره = گهواره
گاز = دندان
گب زیئن = حرف زدن
گردانین = گرداندن
گردن پس = پس گردن
گرمالت = فلفل
گرمش = باد گرم
گلف = فاصله دار
گِل گوده = کلوخ
گمج = دیگ سفالین
گنستن = بهم خوردن
گوده = گلوله شده
--------------------------------------------------------------------------------

ل:

لیشه = گوساله ماده
لاف = عوعو سگ
لابدان = عنکبوت
لیویر = آب دهانی که بی اختیار از دهان خارج شود
لافند = ریسمان
لالیم = ولرم
لس = شل
لکنده = وامانده
لنگستن = لنگیدن
لوچ = چپ چشم
لوغاز خوانی = تبلیغات سوء
------------------------------------------------------------------

م:

ماچ = بوسه
مَنده = گوساله
مات = مبهوت
ماتوره = خرطوم ، حالت دلخوری
مال = دارایی ، چارپای اهلی
مالستن = مالیدن
مچه = چانه
مرد برار = برادر شوهر
مرد خاخور = خواهر شوهر
مرس = مس
مرغانه = تخم مرغ
مکابج = بلال
ملاغه = چمچه بزرگ
موران = زنگ فلزات
مرجو = عدس
میجیک = مژه

--------------------------------------------------------------------------------

ن:

نانجه = حسرت
ناره = نعره
ناک = سقف دهان
نینجیغ = سیخونک
نشئه = نشاید
نشاست = نشا کاری
نیشانین = نشاندن
نییه = نیست
نیویشتن =
نوشتن

--------------------------------------------------------------------------------------------

و:

وارستن = باریدن
واز = پرش
وازکودن = جستن
واستی = بایستی
واسی =
برای
ولیشتن =
لیسیدن
ورزا = گاو نر
ورف = برف
وس = بس
ولگ = برگ
ونیجه = سقز
واتورا =
هذیان

----------------------------------------------------------------------------

ه  :

هاج هاجی =  پرستو
هیته = بی منظور ، همین گونه
هرچی = بیهوده
هردمبیل = هرجایی
هیشان = هم اینان ، همینها
هن دل = تمشک
هونه = همان
هونگ = هاون
هیمه = هیزم

------------------------------------------------------------

ی:

یاد گیتن = یاد گرفتن
یاری = جرات
یارستن = جرات  کردن
یوارکی = به یکباره
یامان = ورم عمومی بدن
یکو = ناگهانی


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

توجه: این لیست در حال تکمیل شدن است. شما هم کمک کنید.

فرهنگیان روستا

 نام تو = پایان جهل

چه آغاز ((مهر)) و چه پایان (( جهل)) چه روزهای کوچه های مدرسه را دویدن و چه شب های تکلیف و تردید، هیچ لحظه ای تو را نمی تواند آن گونه که هستی بنامد.
تو در همه ثانیه های روزگار نشسته ای؛ با قلمی در دست و کتابی در دل و فانوسی در نگاه... تو در همه جا نگرانی و سرک می کشی و گرد و غبار ندانستن را هر لحظه از پیرهن کائنات می تکانی.
هر جا کتابی گشوده شده است، هر جا اندیشه ای در رواج است، هر جا کلامی متولد می شود و راه روشنگری در پیش می گیرد، پای تو در میان است. هر کس و هرچیز در هر جا که با ظلمت جهل به ستیز برخیزد، به هیأت تو درمی آید. حتی درختان که شکوفه می دهند و به کائنات، درس بارور شدن می آموزند، حتی خورشید که ظلمت شب را درمی نوردد و امید را تلقین می کند.

آقایان

  • ذبیح اله اسدی
  • مازیار اسدی
  • رضا امیری شاد
  • علی باقرزاده
  • مجید پورجمال (مدیر مدرسه شبانه روزی شهید مرتضی صفری انارکول)
  • سروش پورجمال
  • جهانگیر پورجمال
  • عاشور پورجمال
  • روانبخش پورجمال
  • صحت اله پورصدراله
  • سیامک پور علی
  • محمد تقی پور علی
  • علی محمد جلوه
  • فریبرز جلوه
  • سیروس جعفری
  • کریم جعفری
  • محمود جعفری
  • ماشاءالله جعفری
  • ذوالفقار جمشیدی
  • جمشید جمشیدی
  • روح اله جمشیدی
  • رسول جمشیدی
  • سبحان حبیبی
  • امان الله حسینعلی پور
  • غلام حنیفی
  • تالش رفیعی
  • پرویز رفیعی
  • شهروز رفیعی
  • محمد(هوشنگ) رفیعی
  • مختار سلیمانی
  • جبار سلیمانی
  • شاهین سمیع
  • بیژن صفری
  • مسعود عباسی
  • گل برار علیزاده
  • رامین گیلانپور
  • غلام رضا گیلانپور
  • فرشید محمودی
  • فریدون مروت دوست
  • محمد مروت دوست
  • بهزاد مهدیزاده (معاون مدیر کل منطقه ۲ آموزش و پرورش رشت)
  • ساسان مهدیزاده
  • کامران میرزاجانی
  • ابراهیم نادعلی
  • محمد نوروزی
  • حسین نوروزی
  • همت علی نوروزی
  • جمشید یوسفی
  • خانمها
  • سارا اسدی
  • زینب اسدی
  • معصومه اسدی
  • آذر امیری شاد
  • پریسا بشارتی
  • شهین پورجمال
  • زینب پورجمال
  • فرخنده پورصدراله
  • فرشته پورصدراله
  • زینب پورعلی
  • فهیمه پورعلی
  • نسترن جعفری (مدیر دبیرستان دخترانه بعثت دشتویل)
  • زینب جعفری
  • نرگس جعفری
  • فروزان حبیبی
  • زینب حسینعلی پور
  • ناهید حقانی
  • روح پرور سلیمانی
  • فریبا عباسی
  • زهره علیزاده
  • آزیتا محمودی
  • میترا محمودی
  • فیروزه محمودی
  • ماندانا محمودی
  • شکوفه مهدیزاده
  • مرجان میرزاجانی
  • ویدا یگانه دوست
  • مریم یگانه دوست
  • نجمه یگانه دوست
  • فرخنده یوسفی
  •  زنده یادان
  • شادروان انوشیروان حبیبی
  • شادروان فخراله اسدی

 

یادآوری: سعی بنده بر این بود که در اینجا نامی از همه دوستان برده شود ولی احیانا اگر اسم عزیزی جا افتاده است از همه کسانی که این مطلب را می خوانند خواهش می کنم در قسمت نظرات نام آن شخص را در درج کنند.

روستای زیبای ما

 
ادامه نوشته

تصاویری از محرم 88

 

ادامه نوشته

تمدن مارلیک

   مقدمه: از اقوام دارنده تمدن برجسته در ایران،قومی بودند که در حدود هزاره دوم پیش از میلاد در فلات ایران می زیستند. مردم مارلیک به دلیل وجود کانونهای سنگ و فلز فراوان در زیستگاههاشان ابزارها و صنایع مفرغی را گسترش در خورتوجهی بخشیدند. بر پایه یافته های باستان شناختی مردمان این منطقه که در شمال خاوری رودبار کنونی در نزدیکی سپیدرود سکنی گزیده بودند به تشکیل حکومتی توانمند در منطقه دست یازیده بودند. بی گمان تمدن ایرانی وامدار تمدن مارلیک و دیگر تمدنهای از میان رفته می باشد. مطالبی که در ذیل می آید. با توجه به مدارک باستانشناختی بدست آمده به بررسی کوتاهی درباره پیشینه و اهمیت این تمدن باشکوه پرداخته است:

 یکی از مهمترین کانونهای باستانی و خاستگاههای تمدن و فرهنگ بشردر جهان، تپه مارلیک و مناطق اطراف آن یعنی دامنه های شمالی البرز است.این تپه به فاصله ۱۳ کیلومتری شمال شرقی رودبار در پایین دست روستای نصفی بر دهانه دره زیبای گوهررود با فاصله کمی از سپیدرود قرار دارد.

در دره گوهررود، تپه های بزرگ و کوچک به چشم می خورند که از دوران باستان برجای مانده اند تپه مارلیک یکی از مهم‌ترین آن‌هاست.تپه های باستانی گوهر رود،از جمله مارلیک، بقایای یک تمدن باستانی فراموش شده را در دل خود پنهان کرده اند. در میان تپه ها، پنج تپه مارلیک، زینب بیجار، دور بیجار، پیلاقلعه و جازمکول مهم تر و غنی تر از دیگر تپه ها هستند. باستان شناسان معتقدند، میان این تپه ها، روابط نزدیک برقرار بوده است. تپه مارلیک که گنجینه ای ارزنده از هنر و تمدن بشری را در طول قرن ها در خود پنهان و حفظ کرده در حقیقت یک تپه طبیعی و صخره ای است که از سنگ های سولفات اهن تشکیل شده است.بررسی لایه های طبیعی و زیرین تپه نشان می دهد که شکاف هایی بزرگ در درون تپه ایجاد کرده اند. 

 کاوش های مارلیک، در پاييز سال ۱۳۴۰ش، هياتى به سرپرستى دکتر عزت‌الله نگهبان جهت بررسى و تحقيق عازم منطقه شد. اين حفارى که به مدت ۱۴ ماه از پاييز ۱۳۴۰ تا آخر پاييز ۱۳۴۱ ادامه داشت، با همکاری دانشگاه تهران و اداره باستان شناسی انجام گرفت. در بررسی تپه های باستانی و منطقه رحمت آباد انبوهی ظرف شکسته سفالی که در سطح دره ها پراکنده بود دیده شد.در یکی از تپه های باستانی دره گوهر رود، یک گمانه زنی آزمایشی به طول سه متر و عرض دو متر به انجام رسید و نتایجی دور از انتظار به دست آمد. به عبارتی در مدتی کم تر از دو روز با کاوش آزمایشی، آثاری گران بها و تاریخی یافت شد که از ان جمله می توان به کشف دو مجسمه کوچک گاو مفرغی، دو مهر استوانه ای، چهارده دکمه طلا و آثار جالب دیگر که نشان دهنده اهمیت باستانی این تپه ها هستند اشاره کرد.در مراحل اولیه کاوش آثار ساختمانی چهاردیواری پدیدار شد که در حدود 30 متر مساحت دارد و به نظر می رسد که آرامگاه یا معبد است. در این آرامگاه اشیایی مانند ظروف نقره ای با لوله بلند طلا و نقش های افسانه ای، یک تبر مفرغی دوسر و انبوهی سرپیکان مفرغی پیدا شد. در ادامه کاوش وضعیت اصلی تپه که معرف آرامگاه و گورستان اقوام فراموش شده باستانی بود آشکار شد.احتمال می رود که این تپه، آرامگاه خصوصی فرمانروایان و شاهزادگان محلی بوده است که در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد در این منطقه حکومت می کرده و مردگان خود را بنا بر سنن و آیین های قومی که در آن دوره رایج بود به همراه اشیاء و آثار قیمتی در این آرامگاه ها به خاک می سپرده اند. زمانی که سه چهارم کاوش در تپه انجام شد در حدود 25 آرامگاه با اتاق آرامگاه در آن کشف شد.در چند آرامگاه نیز بازمانده استخوان های انسان بدست آمد اما در همه اتاق ها، بی استثناء اشیایی مانند ظروف مفرغی ظرف های سفالین، دکمه های تزئینی ، انواع سرگرز، پیکان، شمشیر، خنجر، مجسمه های برنزی و سفالی، کلاه خود، سرنیزه، مچ بند و اسباب و افزاری دیگر پیدا شد. در میان این آثار انبوهی گوش پاک کن طلا و برنز، ناخن پاک کن طلا و مفرغ، سوزن های طلا و مفرغ، دوک پشم ریسی و وسایلی از این گونه به دست آمد که معرف فرهنگ و طرز زندگی این اقوام هستند.پارچه های به دست آمده از تپه مارلیک، نشانه ظهور و پیشرفت صنعت بافندگی در هزاران سال پیش در ایران و به ویژه در گیلان هستند.در کاوش های جدید مارلیک؛خط ها و نقش های جالبی به دست آمد. از جمله آن‌ها مهری است که روی آن خط میخی حک شده است یا مهری دیگر که مجلس شکار را نشان می دهد. به گفته باستان شناسان این مهرها به یک هزار سال پیش از میلاد، یعنی به 3000 هزار سال پیش مربوط اند. آثار و نشانه های کنده شده و طرز کنده کاری آن‌ها پیشرفت تمدن در گیلان را نشان می دهد. کاوش های مارلیک، یکی از بی سابقه ترین کاوش های جهان است زیرا تاکنون کم تر دیده شده است که در کاوش های باستان شناختی گنجینه ای چنین گران‌بها چه از نظر کمیت و چه از نظر کیفیت به دست آید.در این کاوش ها هم چنین انبوهی جام های طلا ، نقره، مفرغ، موزاییک، چینی و بدل چینی به دست آمد. در میان جام هایی که در این کاوش ها به دست آمد؛ نمونه های بی مانندی وجود دارد که در هیچ یک از کاوش های علمی جهان مانند آن‌ها پیدا نشده است. از آن میان جام مارلیک را می توان نام برد که از زرناب است و ارتفاع آن به 18 سانتی متر می رسد. ارتفاع نقش برجسته های این جام تا دو سانتی متر نیز می رسد که نشان دهنده مهارت استادکاری است که با ضربات چکش ان را آفریده است. نقش وسط جام، درخت زندگی است و در دو سوی درخت دو گاو بالدار دیده می‌شوند که در حال بالا رفتن از درخت هستند. نمایش بدن حیوان به حالت نیم رخ و نمایش سر آن‌ها از رو به رو، از ویژگی های هنر ایرانی است و همین هویت ایرانی جام و سازنده آن را نشان می دهد. در کف جام، یک گل تزیینی زیبا نقش شده است و در میان گل ، نقش خورشید دیده می‌شود که شعاع های خود را به طور منظم پراکنده است

آنچه که تاکنون مشخص شده این است که: در پی آغاز دوران" کوچ " و ورود به دوران "اسقرار" در اوایل هزاره دوم پیش از میلاد تا اواخر آن. به خاطر شرایط مناسب زندگی در دامنه های سبز البرز و مخصوصا دره های منتهی به سفیدرود، عده ای دوران استقرار را از این منطقه شروع کرده اند و آرام آرام تمدن درخشانی را ساختند که آثار بجا مانده از آنها مایه حیرت و افتخار ماست. در میان آثار گوناگون هیچ سند مکتوبی به دست نیامده که بتوان با مطالعه آن به چگونگی زندگانی این مردمان پی برد. البته تحقیقات زیادی از نویسندگان مختلف در مورد قوم مارد (آمارد) وجود دارد که هرکدام به نوبه خود به این مبحث پرداخته اند: 

 از آمارد ها که در دنیای باستان به جنگاوری و سلحشوری شهرت داشتند، در یادداشت ها و منابع تاریخی به نام های مردان، مرد، مارد، مردوس و امرد یاد شده است و سرزمین آنان را بین کادوس و تپور نشان داده اند. استرابون یکی از اقوام ساکن در کرانه های جنوب دریای کاسپین را ماردها یا آماردها معرفی می کند. در کتاب وندیداد، آماردها پیرو اهریمن و زمینشان مجاور مرغیانا(مرو امروزی) معرفی شده است باری، شواهد تاریخی نشان می دهد که سرزمین مرد یا مارد مجاور سرزمین مرو بوده یا اینکه تا آنجا ادامه داشه! البته نام واژه مرد شبیه نام واژه مرو هست! هم چنین شواهد بسیاری نشان می دهد که آمارد ها پیش از حمله آریائی ها در مرزهای شمال خاوری ایران، میان رود اترک و سرزمین مرو می زیسته اند.با ورود آریایی ها به سرزمین های جدید، آماردها که در خود توان ایستادگی در برابر حمله خونین مهاجران تازه نفس را نمی دیدند، راه گریز در پیش گرفتند و در جست و جوی پناهگاه روی به کوهستان البرز نهادند و سرانجام در کناره های سپیدرود و کوهستان های جنوب گیلان جای گرفتند. در واقع، به همین دلیل در قدیم سپیدرود را آمارد می نامیدند. نقل از کتاب پیرنیا.

دیاکونوف نیز در کتاب تاریخ ماد نام قدیم قزل اوزن و سپیدرود را امرد نوشته است. از این نامگذاری معلوم می شود که آماردها مدت های طولانی در سرزمین های مجاور سپیدرود سکونت داشته اند. امروزه پهنه ای از نواحی کوهستانی جانب شرقی سپیدرود، آمارلو(عمارلو) نامیده می شود که این نام نیز می تواند یاد آور نام قوم آمارد باشد. هم چنین تپه ی باستانی مارلیک نیز که در جانب شرقی سپید رود و در شمال غربی آمارلو قرار دارد، تداعی کننده نام آمارد است. زیرا پسوند لک، و لیک به معنی قوم و قبیله نام اقوام مختلف در گیلان است. مانند گیل+ لک=گیلک. بنابراین،مارلیک را میتوان ترکیبی از دو واژه ی مارد و لیک به معنای قوم و قبیله مارد(آمارد) دانست.

درباره ی نژاد آماردها اطلاع دقیقی وجود ندارد و پژوهشگران دنیای باستان در این مورد دیدگاه های مختلفی ارائه داده اند. دکتر محمد جواد مکور آماردها را از اقوام پیش از آریائیان معرفی می نماید که بین دو قوم غیر آریائی دیگر، یعنی کادوسیان و تپوریان می زیستند. اما دکتر نگهبان آمارد ها را آریائی می داند و در ضمن شرح یافته های خود در تپه مارلیک گفته است

” به نظر می رسد که اقوام مارلیک یکی از گروه های اولیه هندوایرانی(آریایی) که بعدها در مدارک تاریخی از آن ها با نام ماردها یا آماردها ذکری آمده است،باشند. این اقوام به نظرمی رسد در نیمه ی دوم هزاره ی دوم پیش از میلاد به ارتفاعات دامنه های شمالی البرز در  حوزه جنوبی وارد شده و در مناطق کوهستانی مستقر گردیدند. این اقوام حکومت مقتدر و پیشرفته ی را از نظر هنر و صنایع تشکیل داده و از تپه ی مارلیک به عنوان محل آرامگاه سلاطین خود، از قرن چهاردهم تا قرن دهم پیش از میلاد استفاده می نمودند.”

البته اکثر منابع و شواهد نشان دهنده این هستند که آمارد ها آریائی نبوده اند.

سعید نفیسی درباره ی آماردها و ویژگی های آنان چنین نوشته است:                            “امرته نام طایفه ای قدیمی از گیلان در رودبار، یعنی دره های سپیدرود بوده و این کلمه به زبان قدیم به معنی نمیرنده است. پیداست که مردانی بوده اند بسیار تنومند و جان سخت و پر تاب و توان که دیر از پای در می آمدند و این گروه تا زمان های تاریخی هنوز در آن ناحیه بوه اند اگر ترجمه نفیسی درست باشد پس میتوان گفت مارلیک هم می شود قوم نیرومند.آماردها به عنوان قومی جنگجو و دلاور تا دوره ی سلطنت فرهاد اول اشکانی در گیلان و هم چنین مازندران از قدرت و نفوذ زیادی برخوردار بودند

بیشتر آثار بدست آمده از مارلیک مربوط به قرون ۱۳ تا ۱۰ پیش از میلاد هستند بررسی ها      ومطالعات نشان داده است که این اقوام در حدود نیمه دوم هزاره دوم پیش از میلاد در ارتفاعات رشته کوههای البرز مستقر شده و در فاصله قرنهای چهاردهم تا دهم پیش از م به سطح بسیار بالایی از پیشرفت در صنعت و هنر رسیده و حکومت مقتدری را بنیانگذاری کرده اند که حوزه آن شامل بیشتر سرزمینهای شمالی ایرانی یعنی گیلان،مازندران،شرق آذربایجان و قسمتهایی از روسیه می شود.     

 ویژگی مردمان این منطقه

در گزارش های تاریخی برجای مانده از گذشته، آماردها مردمی جنگ جو، دلاور، خوش اندام و بلندقد معرفی شده اند. استرابون درباره ی خصوصیات آنان نوشته است: “ماردها جامه سیاه می پوشند و موی بلند دارند و آن کس که دلیرتر باشد،مجاز است با هر زنی ازدواج کند!”  مطابق آنچه که در صفحه های تاریخ آمده مقاومت کم نظیر آنان در مواجهه با دشمنانی بوده است که گاه و بیگاه بر آنها میشوریدند و سعی تسلط بر آنان داشتند.مسلما ویژگیهای جغرافیایی منطقه به این سرسختی  کمک زیادی کرده است.

محل دقیق زندگی ماردها یا درابیکها مطابق اسامی که امروزه بر آبادیها و روستاهای این مناطق گذاشته اند چنین است:

محل اقامت ماردها (درابیکها) :                                                                                      

قریه رشی(حمام قدیمی آن که از دل خاک بیرون آورده شد گمان میرود مربوط به ۲۵۰۰سال پیش باشد)،دفراز،چره،چلکاسر،گنبک،دردشت،چمل، بره سر،نوده،ناش،گلنگش  ،شاه شهیدان،آسیابر در کوهپایه های جنوبی درفک،دیلمان و اسپیلی درشرق درفک.

محل اقامت آماردها:

توتکابن،سندس، انارکول،نصفی،خاصکول،شهران،حلیمه جان،شیرکوه که همگی در               غرب درفک واقع شده اند. و دهات اطراف رودبار شامل:کلورز،آغوزبن،ویایه،گلدیان،   کلشتر،جوبن،گنجه و لویه     

لازم به ذکر است قوم مارد بنا به مطالعات انجام شده در اواخر هزاره دوم پیش از میلاد به بعد در این ناحیه زندگی می کردند. در حمله اسکندر مقدونی به ایران هنگامی که هخامنشیان با حمله وی مواجه شدند. کادوسیهای ساکن گیلان به کمک داریوش که مورد تعقیب سپاه مقدونی بود، برخاستند. و این امر موجب برافروخته شدن آتش خشم سردار یونانی شد و او تصمیم گرفت که گیلان را هم مثل سایر نقاط کشور به ویرانه تبدیل  کند. ولی چنانکه روشن است وی بر خلاف بسیاری از حملات دیگرش در این حمله شکست خورد و راه دیگری در پیش گرفت که بررسی دلایل شکست این سپاه پر قدرت،پرده هایی را از زندگی مردم آنروز گیلان کنار می زند، چنانکه همین مردم بعد ها اعراب را هم در مقابله با خود به زانو در آوردند. براستی رمز این سربلندی و شکسنت ناپذیری در چه بوده است؟